بالاخره یه جا باید گفت

یکی از مباحث مهم در نگارگری عدم وجود صورت مثالی ایرانی است

باید اشتراکات ایرانی ها را بشناسیم تا بتونیم یه صورت مثالی به دست بیاریم

فکر کنم مهم ترین وجه اشتراکمون رو پیدا کردم

ما همه دوست داریم چیزی باشیم که نیستیم

چه در مادیات و چه در معنویات

ما ملتی هستیم

که یا انقدر می خواهیم از خودمون بکنیم که چیزی ازمون باقی نمونه که رستگار شیم

یا انقدر به خودمون بمالیم که چیزی ازمون باقی نمونه تا خوشبخت شیم

البته این چیزیه که من می بینم و من خارج از خودم نمی تونم قضاوت کنم

پروردگار شرق و غرب

 من از تو تعادل می خوام

و شکوفایی تمام قوایی که به من دادی

و می خوام وقتی تمام زندگیم از جلوی چشمم گذشت

 آخرش یه حس ملایم و لطیف داشته باشم

نه خیلی خوشحال باشم و نه خیلی ناراحت

و با لبخند به تو بپیوندم.

کمکم می کنی؟

از نو