بالاخره یه جا باید گفت

تازه تازه می فهمم که خوب مگه قرار نیست زندگی ما رو بسازه

و ساختن از هر نوعی که باشد سختی ها و مراحلی دارد

خدا کنه من پس از ساخته شدن موجود دوست داشتنی باشه

که به یه دردی بخوره و ارزشش رو داشته باشه

به سنگ هم که تیشه می زنند صداش در می یاد

من که روح داره و از پوست و خونه پس خدایا من رو ببخش که آرام ندارم

سعدی

از نو