بالاخره یه جا باید گفت

سرم رو روی میز گذاشته بودم و به دو در ورودی کلاس نگاه می کردم

یکی از درها قفل است !

داشتم فکر می کردم اگه کسی چشم به در قفل بدوزه و منتظر بمونه

مشکل از خودشه

اما حالا فکر می کنم

اگه امید داشته باشی و منتظر بمونی

فقط یک کلید کافی است تا در قفل هم باز شود

مهم اینه که هیچ وقت امیدت رو از دست ندی

همیشه برای کسی که به پس دیوارها فکر می کند راه گشایشی خواهد بود.

پروردگار شرق و غرب همواره امید و ایمانمان به خودت را حفظ نما.

از نو