بالاخره یه جا باید گفت

به نام خداى بخشاینده مهربان

یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ

اى که براى هر خیرى به او امید دارم

وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍّ

و از خشمش در هر شرى ایمنى جویم

یا مَنْ یُعْطِى الْکَثیرَ بِالْقَلیلِ

اى که مى دهد (عطاى ) بسیار در برابر (طاعت ) اندک

یا مَنْ یُعْطى مَنْ سَئَلَهُ

اى که عطا کنى به هرکه از تو خواهد

یا مَنْ یُعْطى مَنْ لَمْ یَسْئَلْهُ

اى که عطا کنى به کسى که از تو نخواهد

وَمَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ

و نه تو را بشناسد

تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً

 از روى نعمت بخشى و مهرورزى

اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِیّاکَ

 عطا کن به من به خاطر درخواستى که از تو کردم

جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَةِ

همه خوبى دنیا و همه خوبى و خیر آخرت را

وَاصْرِفْ عَنّى

و بگردان از من

بِمَسْئَلَتى اِیّاکَ

به خاطر همان درخواستى که از تو کردم

جَمیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الاْخِرَةِ

همه شر دنیا و شر آخرت ر

فَاِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَیْتَ

زیرا آنچه تو دهى چیزى کم ندارد (یا کم نیاید) و

وَ زِِدْنى مِنْ فَضْلِکَ یا کَریمُ

بیفزا بر من از فضلت اى بزرگوار

یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ

اى صاحب جلالت و بزرگوارى

یا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ

 اى صاحب نعمت و جود

یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ

اى صاحب بخشش و عطا،

حَرِّمْ شَیْبَتى عَلَى النّار.ِ

حرام کن محاسنم را بر آتش دوزخ.