پس به ياد من باشيد، تا به ياد شما باشم!

و شكر مرا گوييد و (در برابر نعمتهايم) كفران نكنيد! (152)

اى افرادى كه ايمان آورده ‏ايد!

از صبر (و استقامت) و نماز، كمك بگيريد!

(زيرا) خداوند با صابران است. (153)

و به آنها كه در راه خدا كشته مى ‏شوند، مرده نگوييد!

بلكه آنان زنده‏ اند،ولى شما نمى‏ فهميد! (154)

قطعا همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ ها، آزمايش مى‏ كنيم;

و بشارت ده به استقامت‏ كنندگان! (155)

آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‏ رسد،

مى‏ گويند: «ما از آن خدائيم; و به سوى او بازمى ‏گرديم!» (156)

اينها، همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده; و آنها هستند هدايت‏ يافتگان! (157)

***

نيكى، (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز،) روى خود را به سوى مشرق و (يا) مغرب كنيد; (و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغيير آن باشد; و همه وقت خود را مصروف آن سازيد;)

بلكه نيكى (و نيكوكار) كسى است كه

به خدا،

و روز رستاخيز ،

و فرشتگان،

و كتاب (آسمانى)،

و پيامبران،

ايمان آورده;

و مال (خود) را، با همه علاقه‏اى كه به آن دارد،

به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مى ‏كند;

نماز را برپا مى‏ دارد و زكات را مى ‏پردازد;

و (همچنين) كسانى كه به عهد خود -به هنگامى كه عهد بستند-وفا مى‏كنند;

و در برابر محروميتها و بيماريها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مى‏دهند;

اينها كسانى هستند كه راست مى ‏گويند; و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است;)

و اينها هستند پرهيزكاران! (177)

***

و هنگامى كه بندگان من، از تو در باره من سؤال كنند،

(بگو: ) من نزديكم! دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا مى ‏خواند، پاسخ مى‏ گويم!

پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند (و به مقصد برسند)! (186) 

***

آيا گمان كرديد داخل بهشت مى ‏شويد، بى ‏آنكه حوادثى همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟!

همانان كه گرفتاريها و ناراحتيها به آنها رسيد،

و آن چنان ناراحت شدند كه پيامبر و افرادى كه ايمان آورده بودند گفتند:

«پس يارى خدا كى خواهد آمد؟!»

(در اين هنگام، تقاضاى يارى از او كردند،و به آنها گفته شد: )

آگاه باشيد، يارى خدا نزديك است! (214)

آیاتی از سوره بقره