بالاخره یه جا باید گفت

چشمام رو می بندم

و می بینم که چه قدر از جایی که ایستادم راضی ام

حس یه آدم رو دارم که رو یه قله با یه لباس راحت ایستاده

و خودش رو سپرده به باد و هر لحظه ممکن است که پرواز کند

سبک , آزاد  و رها.

تا دیگر آن