ما تمام قلبمون رو نمی تونیم به یه نفر بدیم

این فقط یه رویای بشر است, از آنجایی که تمایل به قدرت داره و حکم رانی

وعده بخشیدن تمام قلبش رو می ده تا ناگزیرت کنه که تماما مطیع او شوی!

بعضی موقع ها بی توجه ,با خدامون هم همین کار رو می کنیم یعنی سعی می کنیم متقاعدش کنیم تا ناگزیر شه!

خدا واقعا برای بشر یه راه نجاته  تا رها شه از اسیری هم نوع.

متاسفانه من نمی تونم تمام قلبم رو به کسی ببخشم .

ولی انقدر منصف هستم به کسی که متعهد شم بیشتر توجه ام رو برای او کنار بذارم .

(البته باید اعتراف کنم که کسی که توجه ما را جلب کنه , گاهی می ره تا تمام قلبمون رو جای خودش بکنه ؛پس بهتره لا اقل انقدر بزرگ باشه که به قلبمون وسعت بده و وجودش شامل موجودات کوچک تر هم باشه)

نیازهامون یکی است نحوه پاسخ گویی به اون هاست که از هم متفاوتمون می کنه.

تا دیگر آن