بالاخره یه جا باید گفت

به پابوست آمدم

چه کنم ناگزیرم از بازگشت به اصل خویش

تنها تمنا اینکه فراموش نکن افتادگی ام را و

به خاطر بسپار طراوت و زلالیت یک حضور بی مدعا را

همین مرا بس !

تا دیگر آن