نیت کردم از هر چه نیکوست در زندگی ام

دو قسمتش سهم تو باشد و یک قسمتش برای خودم.

و بدان تا به حال در امانت داری کوتاهی نکردم؛

تا وقتی همراهم باشی سهمت پیش من امانت می ماند

و این طوری همیشه کنارمی

اما اگه صلاح در رفتنت باشد

چه کنم که ناگزیرم از برگرداندن امانت

می دونی می شه مثل جون دادن

حالا اگه بخوای می بخشم اون یه سهم دیگه که برا خودم کنار گذاشتم

و وقتی بری باید بمیرم!

تصمیم با خودته خبرم کن؟

دغدغه های ناشی از حضور تو