به راستی بلند مرتبه است چنین خدایی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ | ||
آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود | هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن
شَيْئًا مَّذْكُورًا | |
ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم و او را مىآزماييم بدين جهت
او را شنوا و بينا قرار داديم | إِنَّا
خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ
سَمِيعًا بَصِيرًا | |
ما راه را به او نشان داديم خواه شاكر باشد و پذيرا گردد يا
ناسپاس | إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ
إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا | |
ما براى كافران زنجيرها و غلها و
شعلههاى سوزان آتش آماده كردهايم | إِنَّا
أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا | |
به يقين ابرار و نيكان از جامى مىنوشند كه با عطر خوشى آميخته
است | إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن
كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا | |
چشمهاى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و
[به دلخواه خويش] جاريش مىكنند | عَيْنًا
يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا | |
[همان بندگانى كه] به نذر خود وفا مىكردند و از روزى كه گزند آن
فراگيرنده است مىترسيدند | يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ
يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا | |
و به [پاس] دوستى [خدا] بينوا و يتيم و
اسير را خوراك مىدادند | وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى
حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا | |
ما براى خشنودى خداست كه به شما
مىخورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم | إِنَّمَا
نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُورًا | |
ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت هراسناكيم | إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا | |
پس خدا [هم] آنان را از آسيب آن روز نگاه داشت و شادابى و
شادمانى به آنان ارزانى داشت | فَوَقَاهُمُ
اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا | |
و به [پاس] آنكه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد | وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا | |
در آن [بهشت] بر تختها[ى خويش] تكيه زنند در آنجا نه آفتابى
بينند و نه سرمايى | مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى
الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا | |
و سايهها[ى درختان] به آنان نزديك است و ميوههايش [براى چيدن]
رام | وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا
وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا | |
و ظروف سيمين و جامهاى بلورين پيرامون
آنان گردانده مىشود | وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِآنِيَةٍ مِّن
فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا | |
جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با
كمال ظرافت] آنها را از كار در آوردهاند | قَوَارِيرَ مِن
فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا | |
و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد
به آنان مىنوشانند | وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ
مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا | |
از چشمهاى در آنجا كه سلسبيل ناميده مىشود | عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا | |
و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مىگردند چون آنها را ببينى گويى
كه مرواريدهايى پراكندهاند | وَيَطُوفُ
عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ
لُؤْلُؤًا مَّنثُورًا | |
و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مىبينى | وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا | |
[بهشتيان را] جامههاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و
پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان بادهاى پاك به آنان
مىنوشاند | عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ
وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ
شَرَابًا طَهُورًا | |
اين [پاداش] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است | إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا | |
در حقيقت ما قرآن را بر تو به تدريج فرو فرستاديم | إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلًا | |
پس در برابر فرمان پروردگارت شكيبايى كن و از آنان گناهكار يا
ناسپاسگزار را فرمان مبر | فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا
تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا | |
و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان
ياد كن | وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً
وَأَصِيلًا | |
و بخشى از شب را در برابر او سجده كن و شب[هاى] دراز او را به
پاكى بستاى | وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ
وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا | |
اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى
گرانبار را [به غفلت] پشتسر مىافكنند | إِنَّ هَؤُلَاء
يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا | |
ماييم كه آنان را آفريده و پيوند مفاصل آنها را استوار كردهايم و
چون بخواهيم [آنان را] به نظايرشان تبديل مىكنيم | نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا
بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا | |
اين [آيات] پندنامهاى است تا هر كه
خواهد راهى به سوى پروردگار خود پيش گيرد | إِنَّ هَذِهِ
تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا | |
و تا خدا نخواهد [شما] نخواهيد خواست قطعا خدا داناى حكيم است | وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ
كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا | |
هر كه را خواهد به رحمتخويش در مىآورد و براى ظالمان عذابى
پردرد آماده كرده است | يُدْخِلُ مَن يَشَاءُ فِي
رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا |
حالا بعد گذشت چند وقت