بالاخره یه جا باید گفت

توانایی هامون رو شاید فقط به خودمون و

اگه کسی منت گذاشته باشه و تماشاگری بی منت خدا رو پذیرفته باشه

_می گم اگه چون ما انقدر پیشرفت کردیم که فیلسوفانی داریم که دنیا رو از توهم زنده بودنش در آوردن_

نشون بدیم که نشون دادنش انگار خیلی هم برا خودمون مهم نباشه

مگه اینکه به درد پیش برد خط تاریخ بخوره

که اونم اگه به تاریخ دایره ای اعتقاد داشته باشی حرکتت پیش رفتی هم ایجاد نکرده!

بعضی وقت ها انقدر این نمایش رو جدی می گیریم که

خیلی خیلی درد می کشیم.

می گذره، نمی ره،انباشته می شه.

تا دیگر آن