بالاخره یه جا باید گفت

حالا که دارم سعی می کنم یه برنامه بریزم که بتونم

تکالیف تمامی مسئولیت هایی که به عهده گرفتم رو انجام بدم

متوجه می شم که تعیین چشم انداز چقدر سخته!

مخصوصا اگه تو فضایی باشی که قسمت عظم روال روزمره رو تو تعیین نکنی

درست مثل حفظ تعادل روی یه کنده چوب روی آبِ!

تازه اگه بتونی تعادلت رو حفظ کنی

یه مسئله جدید پیش می یاد 

جریان آب من رو کجا می بره؟

و وقتی سرنشینان یه کشتی که با خیال راحت از کنارت عبور می کنن

با به هم ریختن تعادلت بیش از پیش فکر می کنی

اونا از کی شروع کردن که حالا یه همچنین مهارتی دارن؟

به همه اینا نت برداری هایی که اگه منظم نشن به هیچ درد نمی خورن رو اضافه کن.

از نو