بالاخره یه جا باید گفت

سلام

این ترانه رو با تنظیم "محمد رضا عقیلی "

دوست دارم

و به روزی فکر می کنم که

به همراه دوستان همراه و هم هدفم در یک

کوه پیمایی اون رو بخونیم و پیش بریم

خدا می شنوه.

پاييز آمد

در ميان درختان ، لانه كرده كبوتر

از تراوش باران مي گريزد

خورشيد از غم

با تمام وجودش ، پشت ابر سياهي

عاشقانه به گريه مي نشيند

من با قلبي به سپيدي روز ، به اميد بهاران

مي روم به گلستان ، همچو عطر اقاقي

لابلاي درختان مي نشينم

باشد روزي ، به نداي بهاران                                      روي دامن صحرا لاله رويد

شعر هستي

بر زبانم جاري ، پر توانم آري

مي روم در كوه و دشت و صحرا

رهپيماي قله ها هستم من

راه خود در طوفان، در كنار ياران                          مي نوردم

در كوهستان

يا كوير تشنه ، يا كه در جنگلها

رهنوردي شاد و پر اميدم

شعر هستي

بودن و كوشيدن ، رفتن و پيوستن ، از كژي بگسستن

جان فدا كردن در راه خلق است

مردي گمنام

در دل كوهستان ، همره طوفانها

ره به سوي قله مي سپارد

بر پشت او

كوله باري لاله ، لاله هاي رنگين ، لاله هاي قرمز

مي درخشد

سحرگاهان لاله مي رويد

دشمـــــــن خلق ما ، از صـــــــــــــــداي لاله