سلام 

این لطف بزرگ خداست که به بنده هاش اجازه می ده

هر گاه اشتباه کردن و پشیمان شدند؛ برگردند

و هر که خدا رو دوست داره باید شبیهش بشه.

دوستم می گفت من می تونم از اشتباه تو چشم بپوشم

اما از اشتباه دوست دیگه نه و این یعنی دوست داشتن.

به نظر من هر چند این نکته خیلی مهمی است اما

باید توجه کرد که یه نکته مخفی نمونه

دوستم می تونه از من ناراحت نشه چون همیشه به من فرصت داده رفتارهام رو توضیح بدم،

من فکر می کنم این بزرگواری دوستم رو کامل می کنه که به دیگران هم فرصت بده تا رفتارشون رو توضیح بدن

من فکر می کنم آدم ها عیال الله هستند و خدا به هر که به بندگانش رحم کند رحم خواهد کرد.

از اونجایی که خودم می دونم فرصت برای توضیح نداشتن چقدر دردناکه

از خدا می خوام که به دوستم این توان رو بده

که اجازه بده دوستمون فرصت توضیح رفتارش و معذرت خواهی رو داشته باشه.

از نو