بالاخره یه جا باید گفت

ابراهیم از خدا سوال می کند که آیا فرزندانش نیز چون او پیامبر خواهند شد

 و خدا در جواب می گوید وعده ما به ستمکاران نمی رسد.

و این یعنی آنکه خدا به کسی پیشاپیش چیزی را نمی دهد

مگر او با عملش اثبات کند که شایستگی دریافت آن را دارد .

بچه تر که بودم نمی دانستم

چرا یکی از افراد مورد لعن در زیارت عاشورا را به نام مادرش می خوانند،

و این می تواند بد باشد!

حالا فکر می کنم خوانده شدن به نام مادر خودش بد نیست

و الا چرا همه ما مسیح فرزند مریم را منجی می دانیم ؟

و معتقدیم که او با امام عصر ظهور خواهد کرد؟

آنچه عاقبت اولی را بد کرد این بود که ثمر هوس مادرش بوده است!

و از آنجایی که خدا به هیچ زنی وعده عاقبت به خیری و پیامبری نداده

صلاح بر آن است که چون مریم پاک دامن بمانیم و به هوس پشت کنیم

و رنج طرد شدن و تهمت و تنهایی را به جان بخریم

تا فرزند ما هم چون پسر مرجان مقابل امام زمانش نایستد،

و مانند پسر مریم در کنار منجی آخرالزمان و به یاری او برخیزد، حتی با فاصله زمانی و صبر بر سختی ها.

خداوندا ما را آنی و کمتر از آنی به خود وامگذار

تا دیگر آن