بالاخره یه جا باید گفت

افروز و برادر هم کلاسی یه کمک بزرگ به من کردن

که یادم نمی ره

اونا کمکم کردن با ترسم رو به رو شم و

بتونم طرحم رو روی ماکت بندازم و قلم گیری ابتداییش ر و بکنم.

دوست خوب راه رو کوتاه می کنه.

دوستان ما دعاهای ما هستند که مستجاب شدند.

خدایا همه دوستام رو به تو می سپرم و بهترین دوستم رو سفارشی.

چون اگه او نبود به احتمال زیاد تا حالا دانشگاه رو رها می کردم.

از نو