بالاخره یه جا باید گفت

 حرکات موزون رو دوست دارم چون به نظرم نمایش تسلط فراماده بر ماده است .

تسلط "من" که فراماده است بر "کالبد" که مادی است.

به این فکر می کنم٫ تسلط بر ماده که رو به زوال است  چه ارزشی می تونه داشته باشه؟

آیا تحت اختیار گرفتن کالبد نمایش رشد و پیشرفت "منِ "من است

هماهنگی و ریتم و انعطاف و موسیقی موجود در یک حرکت موزون انقدر جذاب هست

که فکر کنم تسلط فراماده که لطیف است بر ماده که زمخت است رشدیافتگی محسوب می شود.

یا لطیف من تسلیم اراده تو ام .

کتاب نفسم را می خوانم