بالاخره یه جا باید گفت

همیشه فکر می کردم خانواده مادریم چرا برای هم انقدر از خود گذشتگی می کنن؟

و این جلوی سرعت رشدشون رو می گیره و هزینه های زیادی داره !

برعکس خانواده پدری که همیشه فردگراییشون باعث رشدشون بود.

حالا که ما بزرگتر شدیم و خانواده ها به فصل نتیجه گیری رسیدن

می فهمم درسته که جمع گرا بودن به ظاهر جلوی رشد فرد رو می گیره

اما یه سرمایه دوست داشتنی و غیر قابل جایگزین به تک تک اعضای خانواده می ده

که هیچ چیز دیگه تو دنیا به اندازه اون خواستنی و قابل اتکا نیست.

خدایا تو می دونی مامان مهری چه قلب رئوفی داره و چه جایگاه مهمی در خانواده

خدایا کسالتش رو برطرف کن .

از نو