من حقايقى را می دانم كه شما نمىدانيد.
او خدايى است كه همه آنچه را (از نعمتها) در زمين وجود دارد، براى شما آفريد;
سپس به آسمان پرداخت;
و آنها را به صورت هفت آسمان مرتب نمود;
و او به هر چيز آگاه است. (29)
(به خاطر بياور) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت:
«من در روى زمين، جانشينى ( نماينده اى) قرار خواهم داد.»
فرشتگان گفتند:
«پروردگارا! »آيا كسى را در آن قرار مى دهى كه فساد و خونريزى كند؟!
(زيرا موجودات زمينى ديگر، كه قبل از اين آدم وجود داشتند نيز، به فساد
و خونريزى آلوده شدند. اگر هدف از آفرينش اين انسان، عبادت است،)
ما تسبيح و حمد تو را بجا مى آوريم، و تو را تقديس مى كنيم.»
پروردگار فرمود:
«من حقايقى را مى دانم كه شما نمى دانيد.» (30)
سپس علم اسماء ( علم اسرار آفرينش و نامگذارى موجودات) را همگى به آدم آموخت.
بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود:
«اگر راست مى گوييد، اسامى اينها را به من خبر دهيد! سذللّه (31)
فرشتگان عرض كردند:
«منزهى تو! ما چيزى جز آنچه به ما تعليم داده اى، نمى دانيم; تو دانا و حكيمى.» (32)
فرمود: «اى آدم! آنان را از اسامى (و اسرار) اين موجودات آگاه كن.»
هنگامى كه آنان را آگاه كرد، خداوند فرمود:
«آيا به شما نگفتم كه من، غيب آسمانها و زمين را مي دانم؟!
و نيز مي دانم آنچه را شما آشكار مي كنيد، و آنچه را پنهان مي داشتيد!» (33)
و (ياد كن) هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم: «براى آدم سجده و خضوع كنيد!»
همگى سجده كردند;
جز ابليس كه سر باز زد،
و تكبر ورزيد،
(و به خاطر نافرمانى و تكبرش) از كافران شد. (34)
***
اى فرزندان اسرائيل!
نعمتهايى را كه به شما ارزانى داشتم به ياد آوريد!
و به پيمانى كه با من بسته ايد وفا كنيد، تا من نيز به پيمان شما وفا كنم.
( و در راه انجام وظيفه، و عمل به پيمانها) تنها از من بترسيد! (40)
و به آنچه نازل كرده ام ( قرآن) ايمان بياوريد!
كه نشانه هاى آن، با آنچه در كتابهاى شماست، مطابقت دارد;
و نخستين كافر به آن نباشيد!
و آيات مرا به بهاى ناچيزى نفروشيد!
(و به خاطر درآمد مختصرى، نشانه هاى قرآن و پيامبر اسلام را، كه در كتب شما موجود است، پنهان نكنيد!)
و تنها از من (و مخالفت دستورهايم) بترسيد (نه از مردم)! (41)
و حق را با باطل نياميزيد! و حقيقت را با اينكه مى دانيد كتمان نكنيد! (42)
و نماز را بپا داريد، و زكات را بپردازيد، و همراه ركوع كنندگان ركوع كنيد (و نماز را با جماعت بگزاريد)! (43)
آيا مردم را به نيكى (و ايمان به پيامبرى كه صفات او آشكارا در تورات آمده) دعوت مى كنيد، اما خودتان را فراموش مى نماييد;
با اينكه شما كتاب (آسمانى) را مى خوانيد! آيا نمى انديشيد؟! (44)
از صبر و نماز يارى جوئيد; (و با استقامت و مهار هوسهاى درونى و توجه به پروردگار ، نيرو بگيريد;)
و اين كار، جز براى خاشعان، گران است. (45)
آنها كسانى هستند كه مى دانند ديداركننده پروردگار خويشند، و به سوى اوبازمى گردند. (46)
اى بنى اسرائيل!
نعمتهايى را كه به شما ارزانى داشتم به خاطر بياوريد;
و (نيز به ياد آوريد كه) من، شما را بر جهانيان، برترى بخشيدم. (47)
و از آن روز بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمى پذيرد و نه از او شفاعت پذيرفته مى شود;
و نه غرامت از او قبول خواهد شد; و نه يارى مى شوند. (48)
آیاتی از سوره بقره
حالا بعد گذشت چند وقت